شاعران فارسی زبان
دایرکتوری اشعار پارسی
رضی‌الدین آرتیمانی - رباعی شماره ۴۲

این خلق جهان به یکدگر کینه ورند

گویا که ز مرگ خویشتن بی‌خبرند

همچون دو سگ گرسنه از بهر شکم

از روی حسد بیکدگر مینگرند